اینجا سخن از یک نوشیدنی ساده نیست؛ صحبت از میراثی ماندگار است که نامش در فهرست آثار ناملموس کشور میدرخشد. محمدحسین رحیمینسب، مدیر کانونهای خدمت رضوی یزد، در یکی از همین چهارشنبههای امام رضایی از آیینی میگوید که پخت آن حداقل ۶ ساعت زمان میبرد.
او توضیح میدهد: قهوه یزدی یک میراث ماندگار است که در فهرست آثار ناملموس کشور ثبت شده است. پخت آن دستکم 6 ساعت زمان میبرد و این ۶ ساعت، یعنی صبوری و عشق برای اینکه کام زائرِ خستهای که راهی دور را پیموده، شیرین شود. این قهوه با آداب خاصی صاف و آماده میشود تا در نهایت، کیفیتی در شأن سفره کریمانه امام هشتم(ع) پیدا کند.
پزشکان و وکلایی که به عشق زائر، قدم در این مسیر گذاشتهانداما قصه اصلی، فراتر از طعم قهوه است؛ قصه، دستهای لرزان و چشمهای بارانی خادمانی است که از پشت میزهای طبابت، وکالت و دانشگاه برخاستهاند تا نذری را اینجا، در مهمانسرای حضرت، ادا کنند و فنجانگردانِ زائران باشند.
او میافزاید: این افراد نه برای نان آمدهاند و نه برای دیده شدن. همه عناوین دنیویشان را پشت درِ حرم میگذارند تا چند روز، افتخارشان فقط خدمت به زائران امام رضا(ع) باشد. این خلوص، خودش بزرگترین نذر است.
چهارشنبههای رضوی؛ ضیافتی با طعم قهوه
قرار عاشقی این گروه، هر چهارشنبه است؛ روزی که متعلق به حضرت رضا(ع) است. به گفته رحیمی نسب، تمام هزینههای این پذیرایی با همت خیران و ناذران یزدی تامین میشود که نشان از همت صادقانهای دارد که نمیگذارد هیچ زائری بدون چشیدن این طعم شیرینِ، سفره حضرت را ترک کند.
او با اشاره به اینکه هر هفته، حدود ۵ هزار فنجان قهوه میان زائران توزیع میشود، میگوید: در ۴ ماهه سال ۱۴۰۳ تنها ۳۰ نفر در این برنامه مشارکت داشتند، این عدد در سال ۱۴۰۴ به ۱۵۰ نفر رسیده است. جالبتر آنکه نذورات مردم برای تامین مواد اولیه این پذیرایی، از ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون ریال در سال گذشته، به رقم ۱۵ میلیارد ریال در سال 1404 رسیده است. این جهش آماری، گویای ارادت مردم کویر به زائران و امام مهربانیهاست.
مدیر کانونهای خدمت رضوی یزد معتقد است، آنچه در ذهن زائر میماند، تنها طعم یک قهوه سنتی نیست؛ بلکه گرمای محبتی است که از دلِ کویر برخاسته و در حریم امن رضوی، جانی دوباره یافته است.
اینجا در مهمانسرای حضرت، عطر قهوه یزدی، عطرِ همدلانی است که ثابت کردهاند مسیر خدمت به امام رضا(ع) به پهنای تمام قلبهای عاشق است.
نظر شما